37 лет работает в санатории «Лесное» массажист Жанна Бобрович
Гледзячы на гэту абаяльную маладую жанчыну, цяжка ўявіць, што яе працоўны стаж набліжаецца да чацвёртага дзясятка. Між тым масажыст Жанна Бабровіч адна са старажылаў медыцынскага звяна санаторыя “Лясное” і працуе ў здраўніцы 37 гадоў!
Жанна Антонаўна – ураджэнка Бягомля. Школьная выдатніца без цяжкасцей паступіла ў Полацкае медыцынскае вучылішча імя З.М. Тусналобавай-Марчанка, пасля заканчэння якога была накіравана па размеркаванні на малую радзіму.
На рэзоннае пытанне, як за столькі часу цяжкай працы рукамі і пастаяннага кантакту з людзьмі не выгараць і заставацца такім жа камунікабельным і эмпатычным чалавекам, вопытны масажыст зазначае, што гэта ў яе характары – не пераносіць свае праблемы, цяжкасці і негатыў на навакольных. Канешне, людзі бываюць розныя, з розным настроем і светаўспрыманнем, але Жанна Антонаўна заўсёды імкнецца не толькі дапамагчы масажам, каб зняць боль, спазмы, але і словам.
– Працуеш з чалавекам і за гэтыя 20-30 хвілін стараешся пагутарыць з ім. Часам людзям трэба проста выказаць свае перажыванні, і наступае палёгка, – дзеліцца гераіня артыкула. – Увогуле лічу, што фізічная дапамога побач з маральнай даюць ад нашых працэдур найбольш відавочны эфект.
Напэўна, таму аб працы і залатых руках Жанны Бабровіч госці санаторыя заўжды пакідаюць самыя добрыя водгукі. А за такі працяглы час многія звярталіся і звяртаюцца па дапамогу цэлымі сем’ямі, раяць спецыяліста блізкім і знаёмым.
Паслугі масажыста запатрабаваны ў самых розных сферах. Без масажу не абысціся ў артапедыі, фізіятэрапіі, спартыўнай медыцыне і рэабілітацыі. Пра сваю прафесію Жанна Антонаўна, здаецца, ведае ўсё. Але яна зазначае, што да масажу нельга адносіцца бяздумна, а таму медсястра заўсёды працуе ў цеснай сувязі з фізіятэрапеўтамі санаторыя, раіцца ў многіх выпадках, бо з кожным чалавекам, нягледзячы на агульныя веды і навыкі, прыходзіцца дзейнічаць па індывідуальнай схеме. У кожнага арганізма свае асаблівасці. Немагчыма рабіць масаж аднолькава дзяўчыне, дзіцяці і пажылому мужчыну. Трэба ўлічваць усе захворванні, пра якія чалавек можа забыць паведаміць доктару, бо лічыць іх неістотнымі, але раскажа масажысту ў гутарцы. У кожнага чалавека свой парог адчувальнасці. У залежнасці ад яго падбіраецца і тэмп, і рытм, і тэхніка.
Між тым добрых масажыстаў заслужана параўноўваюць з лекарамі, бо ў некаторых выпадках менавіта масажны курс становіцца асноўным відам лячэння і прафілактыкі. Стары запавет, сфармуляваны Гіпакратам, “Noli nocere” (не нашкодзь) – галоўны прынцып любога медыцынскага работніка.
– Сустракаецца меркаванне, што эфектыўны масаж заўсёды балючы. Але гэта зусім не так. Улічваю індывідуальныя асаблівасці чалавека і імкнуся да працы без болю, – рэзюмуе Жанна Бабровіч.
Што тычыцца асабістага, то сямейны лёс жанчыны ўдала склаўся ў гэтых жывапісных мясцінах, апынуўшыся ў якіх аднойчы, пакінуць цяжка. Муж гераіні таксама супрацоўнік санаторыя, яны выхавалі двух дзяцей і мараць пра тое, каб бацькоўскі дом і надалей заставаўся для іх найлепшым месцам у свеце. Месцам, дзе клапоцяцца, любяць і заўсёды чакаюць.
Наталля СТАШЭВІЧ.
